αw: Ses Yalıtımı Sınıfı
Ses Yalıtımı / Ses Yalıtımı Katsayısı (α):
Bu terim, bir malzemenin ses dalgalarını yansıtmak yerine emme yeteneğini tanımlar; bu özellik “Ses Yalıtımı” olarak adlandırılır. Bu süreç, çoğu akustik enerjiyi ısı enerjisine dönüştürür. Ses Yalıtımı’nın, ses yalıtımından farklı olduğunu belirtmek önemlidir.
Ses Yalıtımı katsayısı, emilen ses enerjisinin yansıyan ses enerjisine oranını ölçer. 0 değeri, tam ses yansımasını gösterirken, 1 değeri tamamen Ses Yalıtımı sağlar. Örneğin, 0.60’lık bir αw değeri, %60 Ses Yalıtımı ve %40 ses yansıması anlamına gelir.
Ölçüm:
Ses Yalıtımı katsayısı, EN ISO 11654 standardına göre belirlenir. Bu standart aynı zamanda Ses Yalıtımı değeri (αw) ve malzemeleri Ses Yalıtımı Sınıflarına ayıran bir sınıflandırma sağlar.
Ses Seviyeleri ve Frekanslar
Ses Seviyesi (dB): Desibel cinsinden ifade edilen buölçüm, sesin yoğunluğunu belirler.
Ses Frekansı (Hz): Hertz (Hz) cinsinden ölçülen bu değer, ses titreşimlerini üreten hava basıncı değişimlerinin hızını temsil eder. İnsanlar, 20 Hz ile 20.000 Hz arasında frekansları duyabilir, konuşma ise genellikle 500 ile 2.000 Hz arasında yer alır.
NRC (Gürültü Azaltma Katsayısı):
NRC, bir yüzeyin ses enerjisini emme yeteneğinin basit bir ölçüsüdür.
Skala: NRC değeri 0, tam yansıma anlamına gelirken, 1 değeri, tam Yalıtım sağlar.
Hesaplama: NRC, 250 Hz, 500 Hz, 1000 Hz ve 2000 Hz frekanslarındaki Ses Yalıtımı katsayılarının ortalamasıdır— bu frekanslar insan konuşması için önemli aralıklardır, bu nedenle NRC, konuşmaya ilişkin akustiği değerlendirmek için özellikle yararlıdır.
Hava Yoluyla İletilen Ses (Rw):
Hava yoluyla iletilen ses, duvarlar, tavanlar veya zeminler aracılığıyla komşu alanlara geçebilen gürültüyü ifade eder.
Ses Yalıtımını İyileştirme: Yapısal elemanlara (duvarlar, zeminler veya tavanlar gibi) yalıtım malzemeleri eklenerek ses yalıtımı artırılır.
Rw Ölçümü: İyileştirme şu şekilde hesaplanır:
Rw(sonra) - Rw(önce)
Bu metrik, gürültü iletimini azaltma konusunda yapılan müdahalelerin etkinliğini değerlendirmeye yardımcı olur.
Çarpma Sesi:
Çarpma sesi, fiziksel temasla üretilen sesleri ifade eder; örneğin ayak sesleri veya eşyaların zemin ya da duvar gibi yapısal elemanlara çarpması.
Ölçüm Süreci:
Anahtar Terimler:
Ln: Dolaylı iletimi hesaba katmadan ölçülen çarpma sesi seviyesi.
Ln,w: Frekansa bağlı olmayan çarpma sesi seviyesi.
L’n,w: Frekansa bağlı olmayan çarpma sesi seviyesi, dolaylı iletim dahil.
Ln,w,R: Yalıtım sonrası çarpma sesi seviyesindeki iyileşme.
Oda Arası Ses Yalıtımı:
Bu, odalar arasındaki ses iletimini değerlendirmek için ISO 10848-2 ve EN ISO 717-1 standartlarına göre yapılır.
Ağırlıklı Standartlaştırılmış Cephe Seviyesi Farkı (D₂m,nT,w):
Bu ölçüt, bir cephe önünde 2 metre mesafede ölçülen ses basıncı seviyesinin (örneğin trafik gürültüsünden veya belirli kaynaklardan) ve alıcı odadaki seviye arasındaki farkı hesaplar.
Yangın Dayanıklılığı Sınıfı:
Yangın dayanıklılığı, malzemenin yangına karşı reaksiyonuna göre TS EN 13501-1 standardına göre sınıflandırılır:
A1: Yanmaz
A2, B1: Zor alev alır
C, D: Normalde alev alabilir
E, F: Kolayca alev alır
A1 en yüksek sınıflandırmadır ve yanmazlık anlamına gelir. Daha düşük sınıflar, sırasıyla daha kolay alev alabilirliği temsil eder.
s1, s2, s3: Bu terimler, duman emisyon seviyelerini sınıflandırır:
s1: Minimal veya ihmal edilebilir duman emisyonu.
s2: Orta derecede duman emisyonu.
s3: Yüksek duman emisyonu.
d0, d1, d2: Bu terimler, yanıcı damlaların davranışını tanımlar:
d0: En az 60 saniye boyunca yanıcı damla veya parçacık bulunmaz.
d1: Sınırlı yanıcı damlalar veya parçacıklar.
d2: Sürekli veya yüksek miktarda yanıcı damlalar.
Isıl İletkenlik (λ: mW/mK):
Bu değer, bir malzemenin ısıyı iletme verimliliğini ölçer ve TS 825 Binalar için Isı Yalıtım Kuralları standardında açıklanır. Düşük Isıl İletkenlik değerleri, malzemenin daha az ısı iletmesi nedeniyle daha iyi yalıtım özelliklerini gösterir. İdeal termal yalıtım için, iletkenlik değeri mümkün olduğunca sıfıra yakın olmalıdır.
Termal Direnç (R):
R = d/λ, formülü ile tanımlanır, burada:
R: Termal direnç.
d: Malzemenin kalınlığı.
λ: Isıl İletkenlik.
Isıl iletkenlik azaldıkça veya malzeme kalınlaştıkça, termal direnç artar, bu da daha iyi yalıtım performansı sağlar.
Islak Fırçalama Dayanıklılığı:
Bu, bir yüzeyin tekrar eden ıslak fırçalamaya karşı dayanıklılığını ölçer. Test ve sınıflandırma, TS EN ISO 11998 standardına göre yapılır.
Korozyon Dayanıklılığı:
Bir malzemenin kimyasal ve çevresel bozulmalara karşı dayanıklılığını, yapısal bütünlüğünü veya bağlayıcı özelliklerini kaybetmeden gösterdiği yetenek anlamına gelir.
Sarkma Dayanıklılığı:
Bir malzemenin, uygulanan yükler altında asılı kalırken deformasyona veya sarkmaya karşı gösterdiği dayanıklılığı belirtir.
L Değeri (Beyazlık İndeksi):
Bir malzemenin beyazlık seviyesini gösterir:
100’e yakın değer yüksek beyazlık anlamına gelir.
0’a yaklaşan değer artan siyahlaşmayı ifade eder.
Ölçümler, ISO 7724 standardına göre yapılır.
Çarpma Dayanıklılığı:
Bir malzemenin, dinamik kuvvetler altında kırılmadan önce absorbe edebileceği enerji miktarını ölçer. EN 13964, Ek D standardına göre test edilir.
Yüzey Dayanıklılığı:
Islak fırçalamaya karşı direnç, EN ISO 11998:2007 standardına dayalı olarak, 1 (en yüksek dayanıklılık) ile 5 (en düşük dayanıklılık) arasında bir ölçekle değerlendirilir.
Nem Dayanıklılığı:
Bir malzemenin, yüksek nem veya sürekli yoğunlaşmaya karşı bozulmadan dayanma yeteneğini değerlendirir.
Hava Sızıntısı:
Farklı basınç gerektiren alanlarda, hava sızıntı hızını belirler.
Işık Yansıtma (Albedo):
Bir yüzeyin yansıttığı ışığın yüzdesini temsil eder:
100% Albedo: Yüzey, gelen tüm ışığı yansıtır.
0% Albedo: Yüzey, gelen tüm ışığı emer ve hiçbirini yansıtmaz.